Categorieën
Paalo, LOUF
Tijdelijk, maar van grote waarde: LOUF brengt leven in Hoefkwartier. Midden in Hoefkwartier, tussen de ontwikkelingen en bouwplannen, gebeurt iets bijzonders. In een oud kinderdagverblijf dat lange tijd leegstond, bruist het nu van de activiteit. Kwartiermaker Paalo van Eerten is er dagelijks mee bezig: van een tijdelijke plek iets maken dat mensen samenbrengt. “LOUF is eigenlijk leegstandsbeheer, maar dan met een hart voor de stad,” vertelt hij. “We geven plekken opnieuw leven. Met kunstenaars, makers én activiteiten voor de buurt.”
Werken, maken en ontmoeten
Op een gemiddelde dag is LOUF allesbehalve leeg. In het gebouw werken zo’n dertig creatieven: van kunstenaars tot fanatieke hobbyisten. “De meesten hebben daarnaast gewoon een baan of gezin,” zegt Paalo. “Ze zitten hier één of twee dagdelen, maar samen vormen ze een heel energieke mix.”
Wat LOUF bijzonder maakt, is hoe werken en ontmoeten samenkomen. Binnen wordt gebouwd aan eigen projecten, terwijl buiten ruimte is voor activiteiten. “We organiseren van alles: exposities, filmavonden, spelletjesavonden en open ateliers. Dan lopen mensen vanzelf naar binnen en ontstaat er contact.” Die uitwisseling maakt de plek uniek. “Kunstenaars komen uit hun bubbel en buurtbewoners raken geïnspireerd. Dat versterkt elkaar.”
Van niets naar iets
Dat LOUF nu zo’n levendige plek is, was niet vanzelfsprekend. “Toen we hier begonnen, was het eigenlijk een onmogelijke locatie,” zegt Paalo. “Verwaarloosd en leeg. De liefde is eigenlijk pas later gekomen.”
Juist dat gaf vrijheid. “Er was niks, dus je kon alles zelf vormgeven. Eerst opknappen, dan mensen erin en daarna activiteiten. En dan zie je ineens dat het gaat leven.” Volgens hem zit daar de kracht van dit soort plekken. “Het hoeft niet perfect. Juist dat rommelige en die improvisatie geven energie.”
Er was niks, dus je kon alles zelf vormgeven.
Een openbare huiskamer
Voor Hoefkwartier betekent LOUF meer dan alleen een werkplek. “We willen een soort openbare huiskamer zijn. Dat de wijk wat opener voelt, minder gesloten, en dat je ergens gewoon naar binnen kunt stappen en buurtgenoten ontmoet.”
Steeds meer mensen weten de plek te vinden, uit de buurt én uit de rest van de stad. “Veel mensen komen via via. Dat werkt eigenlijk het beste: mensen nemen elkaar mee.” Tegelijk ziet Paalo nog ruimte om te groeien. “Het kan nog zoveel meer worden, maar dat heeft ook te maken met de tijd die je krijgt.”
De drempel om binnen te lopen blijft bewust laag. “We hopen dat mensen niet alleen komen kijken, maar ook meedoen. Dat kan van alles zijn: iets organiseren, helpen opbouwen of gewoon een praatje maken. Zo wordt het echt een plek van iedereen.”
In beweging en nog lang niet af
LOUF groeit, net als Hoefkwartier zelf. “Alles gaat goed, maar dit heeft tijd nodig,” zegt Paalo. “Je bouwt een netwerk op, ontdekt wat werkt en wat niet. En het wordt steeds mooier.”
Zijn droom is helder: “Dat hier de hele dag door iets gebeurt. Van ’s ochtends tot ’s avonds. Dat mensen op de bonnefooi langskomen omdat ze weten: er gebeurt altijd iets leuks.” Soms is dat er al. “Live muziek in de tuin is echt een hoogtepunt. En deze zomer hebben we een avonturenspeeltuin, dat is tijdelijk en uniek.”
Zolang het er is
Juist het tijdelijke geeft de plek energie. “We zitten hier maar voor even. Dat maakt het ook spannend.” In die beperkte tijd laat LOUF zien wat er kan ontstaan als je ruimte geeft aan mensen en mensen en ideeën. Of zoals Paalo het zegt: “Het mooiste is als mensen elkaar hier tegenkomen en daar iets nieuws uit ontstaat.”