Ria en Gé, de Lichtpen

Behalve een keer langskomen voor een coronavaccinatie hadden ze vóór hun verhuizing nauwelijks iets van Hoefkwartier gezien. Toch besloten ze ervoor te gaan. “We dachten: als het niet bevalt, dan verhuizen we weer. Maar het bevalt heel goed. We hebben ontzettend leuke buren.” De wens voor een levendige stadswijk met winkels op loop- en fietsafstand en een kroeg om de hoek, speelde een belangrijke rol in hun keuze. “En de ligging is ideaal,” geven ze aan, “we zitten dichtbij het openbaar vervoer en vlakbij de stad, dat is zo’n luxe.”

Dat de wijk nog niet af is, daar zijn ze nuchter over: “Je kunt het nog geen echte wijk noemen, maar we wonen hier fijn met leuke mensen om ons heen.” De trein naast de deur vinden ze een grote plus, al hopen ze dat het station op termijn wordt opgeknapt.

Ook hebben ze wensen voor de verdere groei van de wijk: meer nieuwbouw, een huisarts, meer prullenbakken, horeca, kleine winkels en een parkeergarage voor bewoners die nu nergens terecht kunnen. “En het Hoefpark, dat gaat écht verschil maken. Dan gaat het plaatje leven.” Gé vult aan: “We moeten oppassen dat plekken die bedoeld zijn als groen en ontspanning geen hangplekken worden. Daar moet aandacht voor blijven.”

Betrokken zijn ze zeker. Wekelijks ruimen ze zwerfafval op, er zijn borrels en etentjes met buurtbewoners en via het Hoefcafé én de groepsapp leren ze steeds meer mensen kennen. “Je moet elkaar blijven tegenkomen,” zegt Ria. “Dat maakt een wijk sociaal.”

Gé en Ria hopen dat er een dagelijks aanwezige buurtcoach komt, iemand die aanspreekbaar is en bewoners helpt met gedragsregels en leefbaarheid. Ook gunnen ze de wijk meer “smoel”: gezellige horeca en winkels op de begane grond, een kleine supermarkt en meer betrokkenheid van alle bewoners. “Het wordt een hele leuke stadswijk. Dat weet nog lang niet iedereen, maar je woont hier heerlijk centraal. Winkels, ziekenhuis, station, alles is dichtbij.”

Gé lacht: “Amersfoort heeft beloofd dat het een hippe stadswijk wordt, dus wie wil hier dan niet wonen?” Ria knikt: “Je zit tegen de stad aan, maar met allerlei mogelijkheden om je heen. Het moet nog groeien, maar het komt goed. Wij wonen hier prima.”